Znaczenie imion

Wydaje mi się, że nikt nie przejmuje się tym co znaczy jego imię, ale może warto dla zwykłej rozrywki się o tym dowiedzieć. Postanowiłam przedstawić tutaj znaczenie najbardziej popularnych imion , może właśnie twoje imię znaczy coś zabawnego, zobacz tutaj. ADA-Jest kobietą o silnej psychice, potrafi poradzić sobie w trudnej sytuacji. Niejednokrotnie sprawia wrażenie, jakby posiadała ukryte męskie cechy. Wymarzona feministka. ADAM-Jest skryty, ma naturę nie do końca łatwą do odgadnięcia i przewidywalną. Można na nim polegać. Jednak nie każdemu poświęci swoją uwagę. ADRIAN-Jest cierpliwy i wyrozumiały dla innych, ale przede wszystkim dla siebie. W życiu chciałby być systematyczny i skrupulatny, lecz często tylko na chceniu się kończy. AGATA-Stwarza pozory groźnej, wybuchowej i nieustępliwej. Strach się do niej zbliżyć, jak do odbezpieczonego granatu! ALEKSANDRA-Trudno jej się oprzeć. W większym stopniu interesuje ją ruch niż sam cel. Ma także dar wplątywania się w beznadziejne sytuacje, z których potem trudno wybrnąć. ALICJA-Jest zdolna doprowadzić do końca najbardziej tajemne projekty. Trudno jej nie zauważyć. Posiada męską umiejętność rządzenia. ANGELIKA-Jest uosobieniem ciepła i uczciwości. To osoba szalenie rodzinna. Cechuje ją prawdomówność, poszanowanie tradycji i praworządność. BARTEK-Jest niezwykle wytrwały i konsekwentny w tym, co sobie postanowi albo co wynika z jego obowiązków. Do celu dochodzi za wszelką cenę, nieraz siłą. DAMIAN-Niezwykle aktywny w każdej dziedzinie życia. Wierzy, że powinien podjąć jakąś doniosłą misję lub odegrać dziejową rolę. DANIEL-To mężczyzna niezwykle zrównoważony i opanowany. Potrafi skrywać swoje emocje. Wszelkie niepowodzenia przysłania maską uśmiechu i humoru. DAWID-Dynamiczny, aktywny, trochę egoista, a trochę marzyciel. Jest zbyt zakochany w sobie, aby wielką czułością darzyć kogoś innego. DOMINIKA-Osoba o tym imieniu ma silną empatię. Posiada męską umiejętność rządzenia. Jest obiektywna, pewna siebie. FILIP-Często sprawia wrażenie, jakby przybywał z innego świata. Ma żywą intuicję. JAKUB-Na ogół jest aktywny i ruchliwy. Pragnąłby zawojować cały świat. JULIA-Jest uwodzicielska, pełna majestatu i wdzięku, skryta, trochę nieśmiała. Unika kontaktu ze światem, z tłumem, jest trochę dzika. KACPER- Jest niezależny i z zasady nie zgadza się z opinią większości. Wyróżnia się rozwagą, przebiegłością i sprytem życiowym. KAMIL-Zawsze pełen lęku, napięty, gotowy do ucieczki. Ten niepokój kształtuje jego charakter. KAROLINA-Unika kontaktu ze światem, z tłumem, jest trochę dzika. Robi wszystko, aby nie ujawnić swej woli. LAURA-Jej główną zaletą jest umiejętność rozwiązywania w parę minut każdego problemu. Znacznie bardziej ufa swym przemyśleniom, niż intuicji. MAJA-Czasami wykazuje brak poczucia rzeczywistości. Powinna patrzeć bardziej realnie na świat. MARTA-Kobieta o tym imieniu jest silna psychicznie i fizycznie. Nie lęka się przeszkód i trudów życiowych. MATEUSZ-Typ osobowości niezwykle dynamicznej, pobudliwy, bardzo szybko reagujący. Cechuje go duża ruchliwość, ciekawość ludzi i spraw oraz ogromne poczucie sprawiedliwości. MICHAŁ-Jest przeświadczony, że życie powinno toczyć się wokół niego. Na wszelkie sprawy patrzy poprzez pryzmat własnej osoby. NATALIA-Została stworzona do odgrywania znacznej roli w życiu. Ma duże ambicje i nie mniejsze możliwości. PATRYCJA-To typowa ekstrawertyczka o bardzo dużej pobudliwości, szalenie aktywna, nieufna jak lis. PAULINA-Osobowość tej kobiety jest stałą grą pozorów. Z jednej strony dumna, wręcz pogardliwa, z drugiej zaś niespokojna, znerwicowana i pełna obaw. SZYMON-To natura nieposkromiona. Unika wszelkich zasad, kodeksów i wszystkiego, co ograniczałoby go w swobodzie działania. Na pozór poważny, cierpliwy i dociekliwy. WERONIKA-Ma niełatwy charakter. Potrafi trzymać dyscyplinę i wymagać, a wymaga wiele od siebie,ale też od innych. WIKTOR-Dobrze czuje się w swojej skórze. Żyje swoim rytmem. WIKTORIA-Sprawia wrażenie zagubionej w bieżących problemach. Nie działa pochopnie, nie wpada w panikę. Klaudia Turbaczewska kl. Ia

TOLERANCJA

135 wpis Drogi Pamiętniczku! Po raz kolejny mam objawy łuszczycy, a co za tym idzie – odizolowanie. Bardzo dzieżko mi się z tym żyje. Chciałam pobawić się z moją rówieśniczką, lecz ona zauważyła moje zmiany na dłoniach, kiedy sięgałam po piłkę. Od razu pod pretekstem pójścia na obiad zostawiła mnie samą. Wróciłam do domu. Wzięłam telefon i napisałam do niej pytanie:''Dlaczego nagle musiałaś iść?'' Odpisała:''Nie chciałam się zarazić.'' Na co ja:''Ale to nie jest choroba zakaźna!'' Odpowiedziała:''Wolę nie ryzykować.Pa.'' W taki sposób skończyła się nasza znajomość i rozmowa. Humor mi się pogorszył. Poczułam się samotna. Dlaczego akurat ja muszę mieć taką tragiczną chorobę... Mama woła na obiad, lecz ja nie wstanę z łóżka. Mam w sobie za dużo smutku i rozpaczy. Raz chcę płakać, po czym krzyczeć na całe gardło. Mama niestety nie widzi mojego cierpienia. Tata ciągle w pracy, jak zawsze. Pewnie wróci znów o 22.00 kiedy już będę spała, o ile w ogóle dzisiaj zasnę. Niestety u nikogo nie mam wsparcia. A może jednak mam, lecz go nie umiem dostrzec? Wątpię... Pogram na komputerze. To mnie trochę zrelaksuje i może choć na chwilę zapomnę o swoim nieszczęściu. W pewnej chwili zobaczyłam reklamę o takiej treści: "Masz problem z łuszczycą? Jeśli chcesz się go pozbyć, wystarczy podejść do apteki Buchalter na ul. Kuśnierskiej 50. Ilość zestawów ograniczona. Zapraszamy." Pomyślałam, że dzięki temu preparatowi uda mi się pozbyć problemu. Jutro z samego rana pójdę do tej apteki! Kończę pamiętniczku. Muszę się wyspać. Na razie... 136 wpis Dzień dobry! Już od 6.30 jestem na nogach. Szybko zjadłam śniadanie, ciepło się ubrałam i popędziłam do t e j apteki. Za wszelką cenę muszę zdobyć ten lek! Wskoczyłam na rower i ile mam sił w nogach, pedałowałam, aby jak najszybciej zdążyć na siódmą. A tak z innej beczki: ciekawi mnie to czy rodzice zauważą, że mnie nie ma? Jestem już w domu. Nie mogę sie doczekać kiedy użyję tego leku! Czy przyniesie widoczne efekty? Nie wiem, to się jeszcze okaże. Na opakowaniu jest napisane: "Pędzelkiem nałóż preparat na zmianę skórną. Po tygodniu plama zniknie. Aby choroba nie nawracała firma Bauer poleca krem do ciała... ". Nie miała ochoty już dalej czytać ulotki dołączonej do opakowania. Myślałam tylko o tym jak będę wyglądać, kiedy pojawią się pierwsze efekty leczenia. Od razu nałożyłam lekarstwo. Momentalnie poczułam się lepiej psychicznie i fizycznie, bo przestało mnie swędzieć i pomyślałam sobie, że już blisko jestem swojego celu. Mama ponownie woła na obiad, a ja tym razem biegnę na niego w podskokach. Miałam tyle pozytywnej energii, że posprzątałam u siebie w pokoju i radosna położyłam się spać. Uważam, że to najszczęśliwszy dzień w moim smutnym życiu. Odzyskałam nadzieję na to, że w końcu przestanę być dla innych tylko problemem i pośmiewiskiem, a stanę się normalną dziewczyną. Czekam na efekty. Są to fragmenty pamiętnika mojej koleżanki, która kiedyś postanowiła mi wyjawić całą prawdę o sobie. Pamiętam jak bardzo poruszyło mnie jej wykluczenie z grupy najbliższych. Ze swoim problemem została sama. Na nikogo nie mogła liczyć. Zaimponował mi jednocześnie jej upór w dążeniu do celu, który sobie postawiła. Chciała za wszelką cenę wyleczyć się. Nie było jej łatwo, bo ciągle była poniżana i ignorowana przez swoich rówieśników. Dopiero wtedy zrozumiałam, że efekty tego odizolowania to między innymi: rozpacz, depresja, brak komunikacji ze społeczeństwem. Wiem że nie powinno się oceniać nikogo tylko po wyglądzie zewnętrznym , bo może to kogoś bardzo urazić. Wiele osób spośród nas choruje na różne choroby. Bywa tak, że są niewidoczne, ale czasami ich skutki możemy zaobserwować w wyglądzie człowieka, czy rozpoznać w jego zachowaniu. Często wtedy chora osoba pozostaje sama. Krąg jej znajomych zmniejsza się i zdarza się, że nie ma obok niej nikogo. Nie róbmy tego. W takich trudnych chwilach to właśnie opieka i zainteresowanie ze strony najbliższych podtrzymują chorą osobę na duchu i dają jej siłę do walki z chorobą. Nie odsuwajmy się na bok. Nie udawajmy, że to nie jest nasz problem. Przecież zachorować może każdy z nas i nie ma na to reguły. Najczęściej boimy się tego, żeby nie zarazić się od chorego. Nie znając choroby można się pomylić z rozpoznaniem czy jest zakaźna, czy nie. To strasznie smuci osobę chorą i odbiera jej siły do walki. Współcześni ludzie, osób innych od siebie w ogóle nie akceptują i odrzucają ze względu na to, że ich nie znają, nie rozumieją, a najczęściej nie mają wiedzy na temat problemu z jakim się stykają.Uważam że powinny być prowadzone specjalne spotkania np. w szkole na temat chorób i możliwości zarażenia się nimi. Może to spowodowałoby, że reakcja na chorą osobę będzie polegała na tym, że otrzyma ona od nas wsparcie i zrozumienie, a nie odrzucenie. Znam panią, która swoim zachowaniem daje dobry przykład zachowania się współczesnego człowieka. Jest to pani, która prowadzi grupę harcerzy. W tej grupie jest chłopak, który z dnia na dzień zachorował na zapalenie opon mózgowych. Niestety, wszczyscy jego koledzy odsunęli się od niego z powodu tej choroby. Została jednak przy nim ta pani, opiekunka grupy, która pomagała mu w trudnych chwilach. Jej postawa stała się dla mnie przykładem do naśladowania, jej zachowanie i poświęcenie jest wzorem dla innych. Uważam, że miarą wartości człowieka są właśnie takie postawy. Bycie blisko i wspieranie innych w kłopocie najczęściej nie wymaga ogromnych poświęceń. Drobny gest, uśmiech czy chwila spędzona na zabawie są najlepszym lekarstwem. Różnimy się między sobą kolorem skóry, włosów, wzrostem, wagą, ale to nie powinno przeszkadzać nam w nawiązywaniu prawdziwych relacji między sobą. Każdy człowiek to następne odkrycie, doświadczenie innych emocji. Każdy z nas ma swoje problemy, swoje Himalaje, które zdobywa każdego dnia. Będzie znacznie łatwiej zdobywać je wspólnie. Należy być otwartym na problemy innych, także na to, co niepodobne do naszego. Weronika Włodarczyk KL. Ia

Moje pierwsze trzy miesiące w nowej szkole

1 września 2015r. z bijącym sercem poszedłem pierwszy raz do nowej szkoły. Przydzielono mnie do klasy, w której nie znałem żadnej koleżanki, ani kolegi. Zastanawiałem się jak tu będzie, czy znajdę kolegów i jacy będą nauczyciele. Każdy podchodzi do tego inaczej, jednym było to obojętne, bo chcieli iść do nowej szkoły, a ja byłem pełen obaw, bo wyszedłem z bardzo fajnej klasy. Pierwsze tygodnie mijały na poznawaniu się. My poznawaliśmy nauczycieli, a oni nas. W klasie podchodziliśmy do siebie bardzo nieufnie i z dystansem. Każdy obserwował wszystkich i wszystko co się działo w szkole. Ja też, dokładnie przyglądałem się zachowaniu otaczających mnie osób. Po miesiącu wiedziałem już, że będzie dobrze. Jeśli chodzi o klasę to wszyscy się rozkręcili. Każdy z nas znalazł sobie jakąś koleżankę lub kolegę. Lubimy się! Żartujemy, a co najważniejsze nikt się nie śmieje, jeśli komuś coś nie wyjdzie. Jeśli ktoś jest chory, nie ma problemu z pożyczeniem zeszytów. Moim zdaniem klasa jest ambitna i dobrze się uczymy. Nauczyciele od początku dużo zadają i są wymagający. Nikt nie ma taryfy ulgowej, ale choć byśmy woleli więcej luzu, dajemy jednak radę, a to nas zmusza do systematycznej nauki i mobilizuje do porządnej pracy. Szkoła jest nieduża, co pozwoliło mi poznać kolegów również z innych klas. Myślę, że ten początkowy strach miał wielkie oczy. Tyle się zawsze słyszy złych opinii, które nie zawsze się potwierdzają. Dzisiaj wiem, że to gimnazjum to dobry wybór. Nauczyciele dbają o porządek i bezpieczeństwo zarówno na lekcjach jak i przerwach. Czuje się tu świetnie!!! W.K.Ib

TRADYCJE BOŻONARODZENIOWE

Boże Narodzenie jest to jedno z najważniejszych świąt chrześcijańskich na całym świecie. Symbolizuje narodzenie syna człowieczego (Jezusa Chrystusa), który przybył głosić słowo Boże. Ten radosny czas składa się z wielu symboli i zwyczajów przekazywanych w domach rodzinnych. Adwent (z łac. adventus - przyjście) Adwent jest to okres przypominający oczekiwanie na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa. Na adwent składają się cztery niedziele adwentowe, w pierwszą z nich rozpoczyna się w Kościołach chrześcijańskich rok liturgiczny. W kościele ołtarz nakrywa się kolorem fioletowym. Kapłan zakłada do Mszy świętej ornat w kolorze fioletowym, symbolizującym czas pokuty i przygotowania się do jednego z najważniejszych świąt, czasu pojednania z Bogiem i ludźmi. Tradycją w Kościele katolickim są odprawiane msze, zwane roratami. Podczas mszy (niedzielnej) jest zapalana jedna z czterech świec umieszczonych na wieńcu adwentowym. W czasie adwentu, w wybrany dzień tygodnia odbywają się co tygodniowe nabożeństwa adwentowe, na które przychodzą dzieci z lampionami i dorośli. Przez cały Adwent, aż do święta Trzech Króli (6 stycznia) w niektórych regionach Polski po wsiach chodzą ,,gwiazdorzy'' , którzy śpiewają kolędy albo wystawiają jasełka. Tradycją stało się pieczenie pierników, wysyłanie kart świątecznych z życzeniami do krewnych i znajomych. 6 grudnia przypada dzień Świętego Mikołaja, kiedy to dzieci obdarowywane są drobnymi prezentami wkładanymi do skarpet lub pod poduszkę. Wigilia Bożego Narodzenia (czuwanie) To dzień poprzedzający Boże Narodzenie i kończący okres Adwentu. To uroczysta wieczerza, która zaczyna się od zapadnięcia zmroku oraz pojawienia się na niebie ,,pierwszej gwiazdki’’. Pierwsza gwiazdka jest to symboliczne nawiązanie do Gwiazdy Betlejemskiej zwiastującej narodziny Jezusa, którą według biblii ujrzeli Trzej Królowie. Na wieczerzy zawsze po pierwszej gwiazdce cała rodzina siada przy stole, wszyscy zaczynają się modlić oraz jeden członek rodziny czyta fragment Ewangelii Św. Mateusza lub Ewangelii Św. Łukasza dotyczący narodzin Jezusa. OPŁATEK - to symbol pojednania i przebaczenia, znak przyjaźni i miłości. Wspólne dzielenie sie opłatkiem i składanie sobie życzeń jest najważniejszym momentem wieczerzy Wigilijnej. WIECZERZA- na stole przykrytym białym obrusem z wiązką sianka pod spodem ustawia się jedno nakrycie więcej. Jest ono przeznaczone dla niezapowiedzianego gościa, bowiem w tym dniu nikt nie powinien być sam. Zgodnie z polskim zwyczajem na Wigilijnym stole powinno być 12 postnych potraw. Każdej należy spróbować, co ma zapewnić szczęście przez cały rok. W zależności od regionu i tradycji rodzinnych zestaw potraw jest różny. Do najbardziej typowych należą: barszcz z uszkami, karp, pierogi z kapustą i z grzybami, oraz kluski z makiem. CHOINKA- symbol życia i odradzania się. To ozdoba świąt Bożego Narodzenia, kojarząca nam się z prezentami. Przyozdobiona jest lampkami, bombkami, małymi jabłkami, kolorowymi łańcuchami oraz gwiazdą na jej szczycie. PASTERKA- uroczysta msza odprawiana o północy w kościołach. Teraz według tradycji jest ona upamiętnieniem przybycia do Betlejem pasterzy, którzy jako pierwsi oddali hołd dzieciątku. Boże Narodzenie Kojarzy się z radością, szczęściem i wspólnym przebywaniem. To czas, kiedy rodziny spotykają się nawet wtedy, kiedy pozornie wydaje się to niemożliwe. Magia Bożego Narodzenia tak naprawdę jest w każdym z nas. Najskromniejszy prezent podarowany z szczerego serca, gest życzliwości, mała iskierka nadziei, która zabłyśnie w sercu, tworzą chwilę które są bezcenne i zapamiętane na zawszeJulia Motyczyńska kl. Ib

Przeszczep płuc! Nowe życie!

W Klinice Chirurgii Klatki Piersiowej i Transplantacyjnej w Specjalistycznym Szpitalu im. Profesora Alfreda Sokołowskiego w Szczecinie-Zdunowie lekarze przeprowadzili skomplikowaną operację, której nie podjęli się specjaliści w Europie. Lekarzy transplantologów wspierali kardiochirurdzy. Przeprowadzenia skomplikowanej operacji odmówili również specjaliści z USA. Pacjent to 32-letni mężczyzna. Od lat chorował na mukowiscydozę. W dzieciństwie przeszedł już operację płuc. Jego lewe płuco było niekompletne, dużo mniejsze od prawego. Dodatkowo na narządach pojawiło się wiele zrostów. Przygotowanie do operacji. Jak wyjaśniał prof. Grodzki, przeszczep płuc u chorego z mukowiscydozą, to jedna z najtrudniejszych transplantacji. - Nasz zespół gruntownie się do tego typu zabiegów przygotował. Wszyscy zaangażowani, w tym anestezjolodzy, torakochirurdzy, pulmonolodzy pielęgniarki i rehabilitanci, przeszli szkolenia m.in. w Hanowerze, Wiedniu, Zurychu czy St. Louis - mówił po operacji przeszczepu dwóch płuc dwa lata temu. Co to jest mukowiscydoza? Mukowiscydoza to groźna i nieuleczalna, uwarunkowana genetycznie choroba, objawiająca się głównie przewlekłymi dolegliwościami układu oddechowego. Ratunkiem dla najciężej chorych pacjentów może być właśnie przeszczep płuc. Życie po przeszczepie. Po operacji, pacjenta trzeba chronić przed wszelkimi infekcjami. Pomagają w tym leki, które trzeba przyjmować już do końca życia. Bierze się je także po to, by nie doszło do odrzutu. Eryk Sybis kl. IB

Historia ławki

Do połowy XX wieku ławka robiona była z drewna i stanowiła jeden połączony element z krzesłem. Miał w niej stałe miejsce kałamarz oraz kasetka na teczkę. Dawna ławka mogła pomieścić od 2 do 5 uczniów.

Współcześnie ławki szkolne o lekkiej konstrukcji z metalu i płyty wiórowej przystosowane są do różnego wzrostu dzieci poprzez regulację nóg, posiadają także zaczep na plecak szkolny. Dla celów akademickich mają też zastosowanie krzesła z małym ruchomym blatem do pisania, który przejął funkcję ławki szkolnej.

W wielu krajach, zwłaszcza o klimacie cieplejszym od Polski, podczas lekcji dzieci siedzą na podłodze lub bezpośrednio na ziemi, m.in. w krajach azjatyckich i w Afryce. Ławka stała się w XIX wieku symbolem postępu i powszechnej edukacji, zaś w XX wieku symbolem skostniałego systemu szkolnego - jak twierdziła Maria Montessori - tłumiącego aktywność dzieci. W XXI wieku ławka doczekała się w Polsce kilku upamiętnień, m.in. w postaci pomników w Sanoku, Wrześni i Warszawie. Wiktor Dębiński kl. Ia

Laptopy zamiast zeszytów

W tym artykule chciałbym przedstawić, że łatwiej korzystać z laptopów niż z książek i zeszytów. Pierwszym argumentem jest to ,że uczeń nie musi nosić dużej ilości książek, a jedynie jednego laptopa. Korzystnie wpływa to na zdrowie i wydajność intelektualną ucznia. Drugim argumentem jest to, że zamiast wydawać 400 zł rocznie na książki i zeszyty kupuje się jedynie jednego laptopa na parę lat. Gdy masz jakieś wątpliwości z zadaniem możesz je szybko wyszukać w Internecie.

Laptopy są również łatwe w użyciu, lekkie i mogą być pomocne nie tylko w szkole, ale też przy odrabianiu zadań domowych. Wszystkie potrzebne informacje znajdują się w jednym urządzeniu, przez co nie marnujemy czasu. Istnieje wiele aplikacji i programów, które działają na laptopach: - elektroniczny dziennik, - edytor tekstu, - arkusze kalkulacyjne, - programy wspomagające naukę języków obcych. Wiele czynności związanych z nauką wykonujemy szybciej, wygodniej i bardziej efektywnie właśnie dzięki komputerom. Używanie laptopów wspomaga ekologię przez fakt niezużywania papieru oraz braku generowania śmieci. Daniel Lemanowski kl. Ia